ภาพศิลป์ชิ้นนี้ถ่ายทอดพระพุทธเจ้าใน ปางป่าเลไลย์ โดยประทับนั่งอย่างสงบอยู่บนแท่นหินกลางผืนป่าอันร่มรื่น พระหัตถ์ขวาเปิดออกเพื่อรับเครื่องถวาย ปางนี้เป็นภาพที่คุ้นเคยในพุทธศิลป์ไทย และมักถือเป็น พระพุทธรูปคุ้มครองประจำวันพุธหลังเที่ยง

ตามพุทธประวัติ เมื่อพระพุทธเจ้าไม่สามารถระงับข้อขัดแย้งของหมู่ภิกษุที่เมืองโกสัมพีได้ พระองค์จึงเสด็จไปจำพรรษาเพียงลำพัง ณ ป่าปาริเลยยกะ ระหว่างนั้นมีลิงนำรวงผึ้งหรือน้ำผึ้งมาถวาย และมีช้างนำน้ำใส่กระบอกไม้ไผ่มาถวายแด่พระองค์ทุกวัน เรื่องราวนี้สะท้อนถึงความสงบ ความสันโดษ และวิถีชีวิตอันเรียบง่ายบริสุทธิ์เมื่อถอยห่างจากความวุ่นวายและความขัดแย้ง

ภาพพระพุทธเจ้าท่ามกลางผืนป่ายังสื่อถึงความอดทน ปัญญา และความสามารถในการรักษาจิตใจให้มั่นคงท่ามกลางความไม่ลงรอยกัน ลิงและช้างในภาพช่วยย้ำถึงเรื่องราวแห่งความเคารพ การคุ้มครอง และความกลมกลืนระหว่างมนุษย์กับสรรพชีวิต จากเหตุการณ์นี้ พระพุทธองค์ยังทรงสอนหลักแห่งการอยู่ร่วมกันอย่างสามัคคี เคารพ และเกื้อกูลกัน

รัศมีสีทองอันอบอุ่น ต้นไม้ใหญ่ด้านหลัง และบรรยากาศธรรมชาติที่สงบนิ่ง ช่วยสร้างความรู้สึกลึกซึ้ง ศักดิ์สิทธิ์ และเปี่ยมด้วยความสงบให้กับผลงานชิ้นนี้ เหมาะสำหรับผู้ที่กำลังมองหาสัญลักษณ์แห่งการคุ้มครอง ความปรองดอง ความเมตตา และความสงบภายใน